Op zaterdagochtend ben ik vanaf Schiphol vertrokken naar Londen, om daarna aan vlucht van 9uur te beginnen. Het was een prima vlucht en na aankomst in Bangalore kon ik meteen in een lange rij bij de douane gaan staan. Na het invullen van een speciale arrival card, het bekijken van mijn paspoort en het checken van mijn visum, dacht ik doorgelaten te worden. Voor de zekerheid werd toch nog even gecheckt wat ik hier kwam doen. Dus ik antwoordde zoals een tourist zou doen met 'travel' en een glimlach. Gelukkig was het oke en kon ik met een stempel op mijn visum verder lopen. Verderop moest ik nogmaals mijn paspoort met visum stempel laten zien en kon ik opzoek naar mijn bagage. Bagagegevonden dus ik opzoek naar de uitgang. Hier stonden enorm veel mensen met bordjes dus het was even zoeken, maar gelukkig stond daar iemand van de organisatie met een bordje met Ms. Lindsay Walter en mijn vluchtnummer, goh dat was toch wel grappig om eens mee te maken. Hierna werd ik met een taxi naar het Guest House in Bangalore gebracht. Ik kon even wat uurtjes gaan slapen, ontbijten en genieten van mijn eerste dag in India. Om een goed beeld van Bangalore te krijgen vroeg ik in de Guest House waar ik het beste naar toe kon gaan en vooral hoe. Ik mocht met iemand in de riskja mee naar een straat bij de Mahatma Ghandi Road. Daar liggen vooral winkels en heb ik wat rondgewandeld. Het was echt interessant om te zien hoe het dagelijkse leven in India gaat, hoe de mensen zich gedragen en vooral hoe ze reageren op een buitenlander. Ik besloot een riskja te nemen naar Bangalore Palace, maar omdat de prijs zo goedkoop was, moest ik eerst 3 winkels bekijken en later nog een. Het gaf me wel een goed beeld van de prijzen en hoe je kan afdingen. Het paleis was leuk om te bezoeken en nadat ik weer in het centrum afgezet was, ben ik richting Cubbon Park gelopen. Hier speelt de lokale jeugd een soort van slagbal. Na een fotoshoot met een hele familie, ik kwam er echt niet onderuit, kon ik vervolgens verder het park uitlopen. Omdat ik nog meer van Bangalore wilde zien besloot ik naar Tipu Sultan's Palace te gaan. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan omdat een aantal riskja bestuurders de weg niet wisten of ontzettend veel geld vroegen. Ik werd geholpen door 3 jonge mannen die me wel met de lokale bus wilden brengen. Dit was een hele belevenis. Een gammele, oude bus vol met mensen. De bus stopte bij de City Market. Verschillende straten vormden een grote markt en allerlei soorten producten werdern hier verkocht. Fruit, kleding etc. Ze lieten me het Fort van Bangalore zien, wat overigens niet te bekijken was omdat het afgesloten is. Hierna namen we afscheid en liep ik met een andere, sociale Indier richting Tipu Sultan Palace. Na het nemen van wat foto's had ik het wel weer gezien en besloot ik terug te gaan naar de City Market, hier zag ik namelijk de eerste loslopende koeien. Echt veel foto's kon ik niet meer nemen want het begon in te regenen. Het was geen kleine bui en na 5 minuten stond de straat al onder het water. Samen met de lokale bevolking bleef ik nog even schuilen, maar ik moest toch echt terug komen bij het Guest House. Ik besloot een riksja te nemen, die eerst moest bellen voor het adres en daarna een veel te hoge prijs vroeg. Helaas had ik weinig keuze want het regende nog steeds, begon te onweren, begon donker te worden en ik had geen idee waar het Guest House precies was. Nadat de man nog 3x had gebeld en nog 5x was gestopt om de weg te vragen kwam ik bij het Guest house aan. Ik maakte 's avonds nog kennis met twee andere deelnemers, twee meiden uit Italie.

Op maandag moesten we na het ontbijt tot 13uur wachten voor iemand van de organisatie ons kwam ophalen en naar het busstation bracht. Na een snelle lunch, stapten we op de bus naar Madikeri, naar het volgende Guest House. Aangezien het zo'n 2uur had geregend tijdens de reis kwamen we een half uur later aan. Ze zeggen hier trouwens dat het regenseizoen over moet zijn, maar ook hier is het weer ontregeld en hebben ze last van een depressie. We werden opgehaald bij het busstation en naar de Guest House gebracht waar we kennismaakten met een Duits meisje. Na het eten konden we onze kamers bekijken. Het is echt 'back to basics'. Geen normale douche, maar een emmer met een kleiner emmertje om het water over je hoofd en lichaam heen te gooien. Het is allemaal even wennen, maar het is te overleven.

Dinsdag kregen we een introductie over het programma en de rest van de tijd die we hier gaan verblijven. 's Middags gingen we Madikeri in en bezochten het fort en een park. Madikeri is verre van mooi en er valt hier weinig te beleven. Wel hebben we nog een simkaart geregeld. Dit was nog een heel karwei aangezien ze een kopie van ons paspoort, visum, twee pasfoto's, een aantal handtekeningen en zelfs een aantal vingerafdrukken nodig hadden. Een uur later hadden we eindelijk een geactiveerde simkaart waarmee we goedkoop naar Europa kunnen bellen. Ohja, nog een leuk weetje. Ik word binnen 15 dagen gebeld door de overheid, ze willen namelijk mijn adresgegevens van Nederland controleren anders wordt mijn simkaart afgesloten. 'Suspicious' zijn ze hier wel. Woensdag hebben we een discussie gehad over culture shock, een kookles en informatie over religie in India. Daarna gingen we naar een yoga les in het centrum van Madikeri.

Al met al is het even wennen hier in India. Zoals bekend, stinkt het hier inderdaad. Dat komt omdat de lokale bevolking het afval overal neergooid, mannen overal wildplassen en het water sterk vervuild is. Het verkeer is onrustig, maar verloopt probleemloos. Als je geen knipperlicht hebt, steek je je hand uit. Ook de buschauffeur doet dit. Je toetert als je iemand passeert of als je erlangs wilt en alles rijdt door elkaar heen. Verder zijn de wegen slecht verlicht en zitten er overal gaten in de weg. Ik dacht ook veel loslopende koeien te zien, maar dat valt nog mee. Het zijn momenteel vooral honden die je tegenkomt. Verder is het erg handig dat de lokale bevoling (gebrekkig) Engels spreekt en hierdoor kan je makkelijker dingen regelen.

Na de eerste paar dagen heb ik al best wat meegemaakt en ga ik waarschijnlijk mijn programma hier aanpassen omdat het werk op de olifantefarm niet blijkt te zijn zoals van te voren verteld is. Hoe en wat, daar bericht ik jullie de volgende keer over.

Liefs uit India,

Lindsay